disadvantaged

Từ điển mở Wiktionary
Bước tới: dẫn lái, tìm

Mục lục

Tiếng Anh [sửa]

Tính từ [sửa]

disadvantaged

  1. Thiệt thòi, thua thiệt.

Danh từ [sửa]

disadvantaged

  1. người chịu thiệt thòi, người chịu thua thiệt.

Tham khảo [sửa]